Tsjechisch glas

De geschiedenis van Tsjechisch glas

De geschiedenis van het vervaardigen van Tsjechische glaskralen Sinds de 13e eeuw was Noord Bohemen (een streek in Tjechie) het centrum van de Europese glassector, omdat het rijk was aan natuurlijke hulpbronnen die nodig zijn voor glasproductie. Daar werd onder andere kwarts ontgonnen en werd er potas (werd gemaakt door houtas in water op te lossen en de gefilterde oplossing te dampen. Het oplosbare zout werd potas genoemd) uit de bossen gebruikt. In de steden Jablonec, Stanovski en Bedrichov werden allemaal glaskralen geproduceerd.

Vanaf de 16e eeuw werden de kralen meer decoratief gebruikt, toen fantasiejuwelen in de mode kwamen. In de 19e eeuw werden tijden de industriële revolutie veel machines omtwikkeld waardoor massaproductie ontstond en er duizenden identieke kralen geproduceerd konden worden. Hierdoor konden de kralen goedkoper aangeboden worden. De mechanisch gevormde kralen waren echt een innovatie in de geschiedenis van glasproductie, maar technisch gezien is er weinig veranderd in de eeuwen. Deze ingedrukte kralen zijn niet gemaakt om een traditioneel glasdoorn, maar een stang die het gat in de mal duwt. Theoretisch gezien wordt het gat dan geplaatst in een willikeurige stand en meerdere gaten kunnen worden ingevoerd. De mallen kunnen zo verschillende complexe vormen aannemen en door glazen staafjes in de machine te gebruiken, krijgen de kralen uitbundige kleuren en designs terwijl de vorm hetzelfde blijft. In de tijd dat deze verschillende kleuringen, vormingen en afwerkingen gebruikt werden, resulteerde dit in Tsjechisch glas fire polished kralen, Tsjechisch glas Aurora Borealis kralen, Tsjechisch glas bloem kralen en Tsjechisch glas Swirl kralen, Tsjechisch glas Picasso kralen en Tsjechisch glas satijnen kralen. Er zijn nu ruim 425.000 verschillende kralen en onderdelen voor sieraden in het assortiment.

Door de massaproductie was er een expansie van de industrie en de Tsjechische kralen werden over de hele wereld geëxporteerd. Hoewel het maken van echte Tsjechisch geperst glas kralen, over het geheel genomen toch huisnijverheid blijft. De machines en mallen worden gekocht en gebruikt door individuen en gezinnen die thuis werken en zij voorzien de handel van kralen. Verkoop Tsjechische glaskralen De fabrikanten van Tsjechische glaskralen werden ook innovatief in hen verkoopgedrag en het verstrekken van informatie aan de consument. Mannen reisden wereldwijd rond om te spreken over Tsjechisch glas bij groothandels om te bepalen wat het beste verkocht in welke markt. Vervolgens gingen ze terug naar Tsjechoslowakije en adviseerde over de specifieke ontwerpen voor de verkoop. Deze proactieve aanpak was zeer succesvol, waardoor er een verhoging kwam in de verkoop en het aanbod van Tsjechische glaskralen wereldwijd, waaronder ook plaatsen in Afrika, Japan en Tibet.

Aan het einde van de Eerste Wereldoorlog in 1918 werd Noord Bohemen onderdeel van Tsjechoslowakije. Daardoor werd Tsjechoslowakije in 1928 de grootste kraal exporteur in de wereld. Echter kwam in 1930 de Grote Depressie, gevolgd door de Tweede Wereldoorlog. Onmiddellijk na de oorlog werden Sudeten-duitsers (Duitsers die het grootste deel van hun leven naast Tsjechen hadden geleefd in noordelijk Bohemen) gedwongen zich te verplaatsen binnen de nieuwe grenzen van Duitsland, vooral vanwege hun verbondenheid met het Nazi-regime tijdens de oorlogsjaren. Degene die glaskraalmaker waren, namen hun vaardigheden met hen mee. Velen verstigden zich in het stadje Neu Gablonz, wat zo genoemd was in ere van de kralenmakers. Vanaf 1948 had Tsjechoslowakije een communistische regering die de productie van glaskralen en sieraden met glaskralen niet als erkende bedrijven zag. In 1958, vijf jaar na de dood van Stalin, probeerde de industrie de handel van glaskralen te gebruiken om de haperende economie te ondersteunen. De bedrijven werden genationaliseerd door de communisten, dit betekende dat de producten fabrieksmatig werd. Zo werd het een monopolie op zich, waarbij alle export op het gebied van glas en glazen kralen vanuit Tsjechoslowakije door meer dan 2000 agenten gecontroleerd werd. Hoewel er niet publiciteit aan gegeven werd, werd taakstraf ingezet bij de productie en het verwerken van glaskralen binnen het communitische Tsjechoslowakije. Rondom het Jablonec gebied waren faciliteiten, zoals de Valdice gevangenis (voorheen klooster) met ruimte voor 2600 gevangen, waaronder politieke gevangenen. Elke faciliteit had productie streefcijfers, waarbij elke afzonderlijke gevangene naar verwachting 30 tot 40 kg kralen per dag moest fabriceren. Gevangenen maakte ook juwelen, halskettingen, kunstbloemen en kroonluchters bestemd voor wereldwijde distributie. Wanneer deze harde en vaak intensieve praktijken eindigde, post communistische tijdperk, is lastig vast te stellen.

De fluwelen revolutie van 1989 zag het einde van de communistische controle. Tsjechoslowakije werd opgedeeld in twee landen, Tsjechië en Slowakije, met de regio ooit Noord Bohemen, liggend in de Tsjechishche republiek. In Tsjechië kreeg de glasindustrie weer nieuw leven ingeblazen en leverde weer hoogwaardige kralen aan de wereldmarkt. Na het communisme werd Jablonec een belangrijke kern, maar sloot haar deuren in 1995 en verkocht haar ovens en alle apparatuur uit de Aziatische glasfabrieken. Met het verlies van Jablonec in het gebied, verloor het ook haar centrale distributie mechanisme en algemen know how.

Concurrentie uit India en China

Nu is er een terugkeer van kleinschalige productie met individuen die de plaatselijke fabrieken met machines en methoden zeer vergelijkbaar met die in de 19e eeuw, maar met verbeterde technologie. Echter is de historische manier van kralen maken zwaar getroffen in de laatste vijf tot tien jaar, dit door de dominantie van grootschalige producenten, naast de directe concurrentie uit India en China. Terwijl India zich vooral toegespitst heeft op het leveren lampwork kralen en seed beads. Deze concurrentie uit het buitenland is meer een probleem voor de kwaliteit van gedrukt en facetgeslepen kralen, uit china in het bijzonder. Dit is te wijten aan de verschillende soorten, afwerking en bovenal de hoeveelheid van het aanbod. Met als gevolg hoge werkeloosheid in de fabrieken in Tsjechië, die onder invloed van concurrentie en recessie de strijd aan moeten gaan om zo snel mogelijk te reageren op het gebied van trends in mode en design.